Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Om regen, waarnaar de reeds verwelkende maisvelden dorsten, uit het luchtruim te tooveren, dansen de Omakaindianen den ceremonieelen regendans, waarbij zij op zinnebeeldige wijze water in den mond nemen, om het als een fijne sproeiregen om zich heen te verspreiden. Met hetzelfde doel zien wij de Moki-indianen een pijp rooken om wolken voort te brengen, die regen zullen geven; want zij laten zich de overtuiging niet ontnemen, dat de regenwolken slechts rookwolken zijn. Bij de Navahos van NoordAmerika vindt men de sage, dat de Goden in oude tijden, bij gelegenheid van groote droogte, vuur bij het bosch neerlegden. De rook, die er uit opsteeg, pakte zich aan den hemel tot groote wolken samen, uit welke later regen nederviel. Daar uit iedere wolk, ook uit een rookwolk, regen getooverd kan worden, neemt men aan, dat ook de kunstmatig naar het goddelijk voorbeeld voortgebrachte rook regen kan voortbrengen. Hieruit moet de gewoonte van het rooken ontstaan zijn. Aan den anderen kant is het drinken van dronkenmakende dranken ter verhooging van de persoonlijke tooverkracht en tot het afwenden van booze, vijandige tooverij in zwang gekomen. Zoo bedronken zich bijv. vele primitieve stammen, totdat bewusteloosheid volgde, o. a. bij de feesten, die bij een sterfgeval werden gevierd, om daardoor de schadelijke invloeden af te weren, die van de dooden op de levenden mochten overgaan.

De beroemde slangendans der Moki-indianen van NieuwMexico, die in Augustus tijdens de grootste droogte op den laatsten dag eener negen dagen durend godsdienstig feest wordt gedanst, is in dezen zin niets anders dan een worstelen om vruchtbaar makenden regen, waarbij inspanning \an alle krachten te pas komt. Zulke tooverdansen worden in het oude Mexico en elders ten behoeve der vernieuwing van den plantengroei gedanst, oorspronkelijk gelijktijdig met het volbrengen van een menschenoffer, daar aan het uitstroomende bloed van een dergelijk offer een bizondere tooverkracht werd toegeschreven. Het teekenen ^ en krabbelen van allerlei dieren — zooals tegenwoordig nog de Indianen aan den Schingoe in Brazilië in

Sluiten