Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

handeling' ziet het volk niets verkeerds en zij verklaart voldoende de geringe toename der bevolking.

De omgang tusschen de beide geslachten is een zeer vrije en zoo vroeg mogelijk neemt de jonge man een vrouw tot huisgenoote en helpster bij zijne werkzaamheden. Als hij zijn keus heeft gedaan en de toestemming van het meisje heeft gekregen, vraagt hij de hand aan hare ouders en treedt hij met hen in onderhandeling over den te betalen bruidschat. Zoodra deze geheel of ook slechts gedeeltelijk betaald is, komen de verloofden bij elkander en zetten zich voor de „korwar" —een van hout vervaardigd afgodsbeeld (zie blz. 49°) — neder, dat door den geest van een afgestorvene bezield gedacht wordt, waarna de bruidegom de bruid in een peperblad wat sirih — arekanoot met kalk gemengd — aanbiedt om te kauwen, terwijl de bruidegom, voor hetzelfde doel, van de bruid wat tabak ontvangt. Wanneer dit in tegenwoordigheid der wederzijdsche familieleden geschied is, geven zij elkaar de rechterhand en het huwelijk is gesloten.

Niet zelden worden twee kinderen, soms op zeer jeugdigen leeftijd met elkander verloofd, waarbij door de wederzijdsche ouders tevens de grootte der bruidschat wordt bepaald en een deel daarvan ook dadelijk betaald wordt, terwijl de rest eerst bij de voltrekking van het huwelijk wordt voldaan. Als de overeenkomst gesloten is, wordt de omgang tusschen beide familiën zóóver afgebroken, dat het zelfs verboden is met elkander te spreken, en de verloofden noch elkander mogen aanzien, noch elkanders namen mogen uitspreken. Als het huwelijk gesloten is, blijft de jonge vrouw nog korten tijd bij hare familie, waarna zij naar haren echtvriend gevoerd wordt, en wel steeds over het meer. De jonge vrouw zit in een boot, hare verwanten in een andere. De laatste wordt in spiralen op zoodanige wijze voortbewogen, dat de boot, waarin de jonge vrouw zit, steeds aan de binnenzijde der spiraal blijft. Deze merkwaardige handeling herinnert ongetwijfeld aan het oude gebruik van den vrouwenroof, die bij alle volken steeds den koop der bruid voorafging.

Ofschoon veelwijverij veroorloofd is, stellen de meeste

Sluiten