Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Als in het dorp een misdaad gepleegd is, bepalen de oudsten of het opperhoofd volgens ouder gewoonte de op te leggen boete of straf. Een moord wordt met den dood van den moordenaar gestraft, en het vonnis wordt dooiden naasten bloedverwant van den vermoorde voltrokken. De doodstraf kan echter worden afgekocht, wanneer de familie van het slachtoffer er genoegen mede neemt. Alle overige misdaden worden met geldboeten gestraft; slechts verkrachting en verleiding blijven ongestraft.

Het oorlogvoeren bepaalt zich, evenals bij alle volken op lagen cultuurtrap, tot aanvallen om te rooven en te moorden. Wanneer iemand uit een dorp door een bewoner van een ander dorp overvallen, gewond of gedood wordt, staan alle stamgenooten als één man op, om wraak te nemen. Als men zich daartoe niet sterk genoeg acht, wordt een bevriend dorp om hulp gevraagd, die maar zelden geweigerd wordt. Wanneer een voldoend aantal strijders bijeen is, rukt men in alle stille naar het vijandelijk dorp op, legt zich in de nabijheid in een hinderlaag en wacht nu zóólang rustig af, tot zich de gelegenheid voordoet, om een of ander persoon uit het dorp, hetzij een man, vrouw of kind, verraderlijk te vermoorden en het hoofd buit te maken. Wanneer de vijand de lucht krijgt van de hinderlaag, verlaat natuurlijk niemand het dorp, en hij, van wien het plan tot de hinderlaag uitging en die het nooit zal wagen het dorp aan te vallen, keert onverrichter zake terug, zonder echter zijn wraakzuchtige plannen op te geven. Deze worden slechts noodgedrongen uitgesteld en bij de eerstvolgende gelegenheid ten uitvoer gebracht, tot de bloedwraak bevredigd is. Daar de familiegemeenschappen steeds weêr op hunne beurt vergelding zoeken, blijven de moorden — blijft in het algemeen de oorlogstoestand, waarin de verschillende stammen tegenover elkander staan, steeds voortduren.

Om aan de streng gevolgde wet van den bloedwraak genoegdoening te geven, worden met de grootste ongevoeligheid zelfs op de onschuldigsten de afschuwelijkste gruweldaden gepleegd, die aan ons, cultuurmenschen onbegrijpelijk toeschijnen. Alvorens afscheid te nemen van

Reinhardt, De mensch in den ijstijd. 32

Sluiten