is toegevoegd aan uw favorieten.

De mensch in den IJstijd in Europa en de ontwikkeling zijner beschaving tot aan het einde van den Steentijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de Papoea's, die ons een helder beeld geven van de wijze, waarop het ongeveer moet zijn toegegaan bij de neolithische stammen van Midden-Europa, eenige duizenden jaren vóór het begin onzer jaartelling, willen wij nog het woord geven aan een bevoegd beoordeelaar van dit volk, Dr. Heinrich Schnee, een ervaren duitsch rechtsgeleerde, die eenige jaren als rechter in Duitsch-Nieuw-Guinea geleefd heeft en in dien tijd ruimschoots gelegenheid heeft gehad, in • de gedachtenwereld en het gevoelsleven der ver van de beschaving, in hunne dichte oerwouden levende Papoeastammen door te dringen. In zijn boek: Bil der aus der Südsee, dat bij Dietrich Reimer te Berlijn in 1904 verschenen is, schrijft hij over de Papoea-stammen, die den Bismarck-archipel bewonen het volgende:

„De woorden van Nietzsche, dat wreedheid tot de hoogste feestvreugde van de oudere menschheid behoort, zelfs een onmisbaar bestanddeel kan genoemd worden van al hunne genoegens, is volkomen toepasselijk op dat deel der „oudere menschheid", dat door de inboorlingen van den Bismarck-archipel wordt vertegenwoordigd. Op grond van vele waarnemingen heb ik den indruk'gekregen, dat het grootste genoegen voor den Kanaker *) bestaat in het op wreedaardige wijze vermoorden van een levend wezen, liefst van een mensch. Reeds uit kleinigheden blijkt, dat wreedheid een hoofdeigenschap van den inboorling is. Kippen worden bij voorkeur levend geplukt, levende varkens worden op barbaarsche wijze vastgeketend en uren achtereen aan stokken gedragen, zoodat op de plaats, waar de pooten tegen den stok wrijven, het vleesch tot op het been is doorgesleten.

„De beestachtige wreedheid der inboorlingen van het Gazellen-schiereiland komt vooral door de gewoonte aan het licht, die door het woord „ag" (spreek uit ang) wordt aangeduid. De gewone sluipmoord, waarbij men den tegenstander uit een hinderlaag met speer of knods doodt, levert altijd voor den dader gevaar op. De verwanten van

1) Met dit woord, dat van het polynesische tangata (dikwijls kanaka uitgesproken) = mensch afstamt, worden in den Bismarck-archipel, zooals overal op de Zuidzee-eilanden, de inboorlingen bedoeld.