Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tot het bergen der gevonden zwammen behoeft men in de allereerste plaats een mandje ; de in den handel voorkomende vischmandjes, die aan een riem kunnen gedragen worden, bevallen mij uitstekend daar zij tevens gemakkelijk op het stuur van een rijwiel kunnen bevestigd worden.

Verder eenig vloei of ander papier tot het maken van zakjes, een klein schopje met korten steel en een mes.

Bij het vinden van een. zwam, noteert men of zij in een weiland of bosch is aangetroffen en zoo een bosch de vindplaats is, tevens den naam der aldaar groeiende hoornen als ook of zij op den grond dan wel op een boomstronk voorkwam. Kennis omtrent wortel of volva is een eerste vereisehte en voorzichtig uitgraven noodzakelijk.

Daar sommige bizonderheden, die ter bestemming moeten leiden, alleen bij jonge exemplaren te zien zijn, is het raadzaam zwammen van verschillenden leeftijd te nemen.

Kleverigheid is ook een kenmerk voor sommige soorten en daarom moet dit eveneens ter plaatse genoteerd worden, daar zulks bij de tehuiskomst misschien niet meer zoo goed te zien zou kunnen zijn. Afzonderlijk inpakken, is aan te bevelen daar zij elkander dan niet kunnen besmetten en de inmiddels losgelaten sporen al dadelijk een aanwijzing voor do bestemming geven.

Vóór het inpakken overtuigt men zich van reuk en smaak waarna het pakje een nummer krijgt en alles omtrent den inhoud genoteerd moet zijn.

Het proeven van een stukje der zwam, dat natuurlijk onmiddellijk verwijderd wcrdt, wanneer men weet of de smaak bitter of zoet, heet of scherp is, heeft niet het minste gevaar, al is de zwam ook nog zoo giftig.

In één woord, om tot een goede determinatie te komen, behooren alle kenmerken met de meeste nauwkeurigheid onderzocht te worden. Heeft de inzameling eer. praktisch doel dan neme men liever jonge dan oude exemplaren ; het vleesch hiervan is malscher en geuriger terwijl men steeds bedenke, dat oude en niet meer frissche exemplaren niet

Sluiten