Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doende moederlijke voeding, een gezonde min liet beste middel is — als medicus gesproken; moraliter mijns inziens het slechtste.

De min moet meestal haar eigen kind het hem van nature toekomende voedsel onthouden. In welken toestand komt dat kind? Veelal zal dit alle goede zorg gaan missen. Vaak buitenechtelijk geboren, moet het uitbesteed — ja bij wie? 't Moet zich dan maar tevreden stellen met de voeding, die voor 't andere kind niet deugde. Als ooit het «kapitalisme hardvochtig optreedt, dan is t in zulk een geval.

We kunnen niet genoeg er op aan dingen, dat iedre moeder haar uiterste krachten inspanne om baar eigen kinders te voeden.

Volkomen oneens ben ik 't met Jonkers waar hij zegt, dat

>. . .wanneer er slechts eene erfelijke voorbeschiktheid voor tering bestaat, het zelfzoogen absoluut te \ erwerpen is" ').

Waarom toch? Waar is gevaar voor de moeder - waai voor 't kind?

En nu wil ik weer den draad opnemen.

In meer of minder afwijkende bewoordingen levert Jonkers hetzelfde betoog, wat ik boven reeds gaf. Alleen wil ik van hem nog overnemen een lijstje van giftige stoffen, welke volgens Sonnenberger in koemelk kunnen voorkomen en ook vaak gevonden worden:

1. Glycoiden, bijv. solanine uit aardappelenslemp.

2. Plantaardige alcaloiden uit t onkruid der weiden.

3. Plantaardige toxalbumine, bijv. uit ricinuskoeken.

4. Fermenten en enzymen uit onkruid.

5. Vluchtige en aetherische oliën en extractiefstoffen minder giftig dan onaangenaam, bijv. uit raapkoeken.

6. Twee basische zuren zooals oxaalzuur.

7. Asparagine en betaine, 't laatste uit bietenpulp 2).

1) T. a. p. blz. 14 T a. p. blz. 18.

Sluiten