Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zaak is de vergelijking fout, waar deze rekening houdt met de gevolgen. Men vergete niet, dat onanie — om zoo te /eggen -- m onbeperkte mate kan uitgeoefend worden, dat juist hierin het gevaar schuilt, door overprikkeling van het centrale zenuwstelsel, terwijl toch bij coitus reservatus dezelfde perken van frequentie zijn gesteld als bij normaal uitgeoefende geslachtsgemeenschap.

Voorstanders van N. M. zullen, wanneer zij vergeleken worden bij onanisten spoedig gereed zijn met de opmerking,

Vun bcdr,Jf SeliJk sta*t met den coitus durante graviditate \an uin tegenstanders. Een zekere overeenkomst schijnt we! aanwezig, maar 't is toch alleen schijn. Weliswaar zal een echtpaar, dat, na zekerheid verkregen te hebben van een ingetreden zwangerschap, in deugdzame onthouding leeft ooger staan dan een, dat met die wetenschap zich niet onthoudt, doch men houde wel in 't oog, dat het huwelijkwel voorna we/ijk maar niet uitsluitend bedoeld is als een instelling om langs wettigen weg kinderen voort te brengen, waarover later meer.

Gesteld nu het geval, dat een echtpaar om zoo te zeggen met voortdurend het voortbrengen van kinderen op

oog leeft, dan zal toch hun gemeenschap, die bestaat met - laten we 't noemen - onverschilligheid voor de sevo gen, met gelijk gesteld kunnen worden met die van een ec tpaar, dat opzettelijk de gevolgen voorkomt. En hoeveel eenvoudiger wordt de zaak voor ons Katholieken, die het huwelijk een sacrament weten.

Ik zeide t reeds eerder: prof. Jelgersma raakt in zijn uitspraak t hart der kwestie. Wanneer het N. M. kwaad doet aan s menschcn gezondheid, dan is het omdat het als een gevolg werkt van een ziektemakende oorzaak, "t Is een ^evol.. van misplaatste zorg voor de toekomst, een gevolg van lmTnotzuc t, een gevolg van luiheid, een gevolg van egoïsme; en a deze oorzaken werken als 't ware door middel van het N Malthusianisme slecht op 't zenuwstelsel. We zullen dat nader zien wanneer wc ingaan op hun invloed, op familie en maatschappij.

Sluiten