Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ijver te bezielen. De armenscholen vooral lagen hem na aan het hart.

Met het volste recht mocht men hem de ziel noemen der Vereeniging tot herordering der vereering van het Allerheiligste Sacrament en tot versiering der behoeftige kerken. „Wij zeggen niet te veel — zoo schreef De Tijd van 10 Aug. 1872 — als wij getuigen, dat door zijn machtigen invloed de kerken van Amsterdam, zoo dikwerf er aanbiddingsdagen werden gevierd, een groot getal aanbidders voor hare altaren zagen nederknielen. Zijne liefde tot dat H. Geheim, de bron van al zijn ijver, sprak zich vooral luide uit bij het jaarfeest van 't Amsterdamsche Sacrament van Mirakel; maar dan ook kon men in al zijne woorden en daden den echt katholieken Amsterdammer erkennen, die trotsch is op zijne geboortestad, omdat God haar met vele en uitmuntende mirakelen heeft bevoorrecht. Ten vorige jare (1871) toen wij met blijdschap mochten vermelden, dat, bij het feest van Mirakel, duizenden en duizenden deelnamen aan eene algemeene Communie voor Z. H. den Paus, waartoe zij door de geheele geestelijkheid der hoofdstad waren opgewekt, verbood de bescheidenheid ons den naam te noemen van hem, die daartoe den eersten stoot gegeven had; nu worde hij vermeld — die man was pater Ruscheblatt".

Met de liefde tot Jezus is de vereering zijner lieve Moeder onafscheidelijk verbonden. Bij al zijn ijveren voor Gods glorie en het zielenheil der hem toevertrouwden, had pater Ruscheblatt den tijd gevonden om het heilig vuur der godsdienstigheid te te onderhouden in de leden der beide Maria-Congregaties, door zijn voorganger in het leven geroepen. Op voorschrift der geneesheeren, moest hij echter het bestuur dier Maria-vereenigingen nederleggen, omdat zijn vurige ijver geen raad hield met zijne lichaamskrachten. Die lichaamskrachten waren, helaas, al te spoedig verbruikt. Al te spoedig had hij zich voor de zijnen geheel ten otfer gebracht, op het voorbeeld van den goeden Herder, die zijn leven geeft voor zijne schapen.

Sluiten