Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

1". de acute dyspepsie i. e. z. — dyspepsia acuta s. s. = „indigestion" (d'Espine en Picot) met ziekte-verschijnselen wijzende op een gestoord mechanisme en chemisme der digestie.

2°. de acute dyspeptische catarrh = acute gastro-enterocatarrh = acute darmcatarrh, met ziekte-verschijnselen, wijzende op een laesie van den darmwand.

Zij zijn van elkaar te onderscheiden door:

1°. de geaardheid van het braaksel. Bij de acute dyspepsie bevat het braaksel slechts weinig slijm en riekt weinig zuur. Bij den catarrh bevat het veel slijm en heeft hetzelve een ranzig zure reuk.

2°. de geaardheid der faeces. Vangt men met de rectum-canule de faeces op en laat men deze in de reageerbuis eenige uren rustig staan, dan vormen zij bij de acute dyspepsie eene massa, wier consistentie iets dunner is dan normaal, doch die volkomen homogeen blijft.

Bij den acuten catarrh echter worden de faeces met heftigen drang, groote kracht en veel geruisch (door flatus) in de reageerbuis geperst. Bij rustig staan zinkt in de reageerbuis de faecale massa gemengd met slijm naar den bodem, terwijl daarboven een sereuze vloeistof zich afscheidt, die het grootste deel van de reageerbuis inneemt (acute dundarmcatarrh), öf wel door de canule ontlast zich eene kleine massa, nagenoeg uitsluitend uit dik taai slijm bestaande, schier zonder faecale bestanddeelen (acute dikdarmcatarrh).

Doch niet alleen door de rectum-canule, ook op andere wijze is de dyspepsie van den catarrh te herkennen. Ten eerste is de frequentie bij den catarrh grooter dan bij dyspepsie. Als grens wordt door

Sluiten