is toegevoegd aan uw favorieten.

Verspreide opstellen van C. H. den Hertog

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hein eer te prikkelen tot verzet, dan hem eerbiedige volgzaamheid in te boezemen. In de Vereeniging voor Paedagogick, waarvan hij sedert 1877 lid en meermalen secretaris of voorzitter was, en ook in de Afdeeling Amsterdam I van diezelfde Vereeniging, die bij herhaling onder zijn leiding stond, gaf bij telkens blijk van zijn belezenheid en slagvaardigheid. Bij voorkeur koos hij positie tegen de leiders van de bewegingen, die zijn instemming niet hadden, slechts het gunstige oogenblik afwachtende, om tot den aanval over te gaan. Welsprekend was hij niet: daarop was zijn orgaan niet aangelegd en ook was aan zijn voordracht, als aan zijn persoon, alle bevalligheid vreemd; maar altijd waren zijn zinnen kloek gebouwd en boeide hij zijn hoorders door rijkdom van gedachten. Dikwijls wist hij in een gelukkige uitdrukking zijn meening te kristalliseeren en, wat hem bovendien tot een geducht tegenstander maakte, hij beschikte over een groote mate van koppige onvervaardheid, die hem in staat stelde een harden, langen strijd voor eigen rekening uit te vechten.

In „Het Schoolblad" bond hij den strijd aan tegen zijn mede-redacteur H. de Raaf *), den eminenten verdediger van Herbart's paedagogiek, in een reeks van artikelen over de concentratie van het onderwijs naar de ideeën van Herbart's philosophisch stelsel. In de „Vereeniging van Paedagogiek" trad hij in het krijt tegen den handenarbeid als nieuwen leervorm -). Zoo goed als iemand, was hij er van overtuigd, dat het onderwijs aanschouwelijk behoort te worden gegeven en den leerlingen gelegenheid moet bieden, om een actief aandeel te nemen in het leerproces, maar onduldbaar vond

1) „Het Schoolblad" van 30 Nov. 7, 14, 21, 28 Dec. 18Ü7.

2) Verslagen van de 43e en 44e jaarl. verg. v. d. Vereen, v. Paedag. (J. Waltruan, Delft).

O

*