Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een winst heeft opgeleverd: de erkenning van het beginsel, dat het èn ouderplicht, èn gemeenschapsplicht is alle kinderen de voordeelen der lagere schoolopvoeding te doen genieten, is bij alle reserves die onvermijdelijk bleken, een zoor belangrijke stap voorwaarts. Maar wat bij ile kennisneming van de gevoerde beraadslagingen diep teleurstelt, een teleurstelling die, dunkt mij, ook door de bijzondere onderwijzers moet gevoeld woi'den, is in de eerste plaats liet feit, dat het volksonderwijs nog altijd gebannen blijft binnen de sfeer van den partijhartstocht en van het politieke geworstel. Het noodzakelijk gevolg daarvan is, dat er geen sprake van is elkaar te willen of te kunnen verstaan, maar ook dat over geen onderwerp van staatsbeleid op zoo theoretische wijze, d. w. z. met 7.00 weinig kennis van zaken, de gewichtigste beslissingen genomen worden. Men aarzelt dergelijke meeningen uit te spreken, omdat natuurlijk daar steeds het ook in deze discussie meer dan eens gehoorde verwijt op volgt, 11.1. dat zulke oordeelvellingen tot de overdrijvingen der vakmannen behooren. Wij slaan de beteekenis van ons werk te hoog aan, en vragen daarom te veel. Dr. Kuyper heeft die beschuldiging trachten te verzachten door de opmerking, dat elke stand in de maatschappij dit op zijn beurt doet, en dat zelfs de kerk het zijn zijn eigen woorden — geen haar beter is. Welnu, men kan toegeven, dat die opmerking eenige waarheid bevat, en dat daarom een wijze regel is, dat de deskundigen niet zelt te beslissen hebben over de machtsvragen, die zich op hun terrein voordoen. Maar bij die erkentenis blijf ik volhouden, dat op geen enkel gebied de machthebbenden zoo weinig geneigd zijn naar dc deskundigen te luisteren, als juist op dat der schoolopvoeding. Misschien wel door hun eigen schuld, omdat ze, naar de traditie luidt, elkaar geregeld

Sluiten