Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schoollitteratuur. Maar daar is nog veel te veel middelmatigs ook. De kritiek in onze schoolbladen is niet streng, niet onverbiddellijk genoeg, om al dat onkruid te weren. Slechts enkelen, ik denk o. a. aan onzen wakkeren vriend Schippers, zien niet op tegen de onaangenaamheden van het scherprechterschap ten aanzien van de vele schuldigen op dit gebied. En de onderwijzers zelf hebben zich veel te verwijten, door hun herhaald aandringen op lichte lectuur, op lectuur, die zich vooral binnen den eigen kring der kinderen blijft bewegen, wat bergen van flauw, kinderachtig, taalbedervend gebroddel heeft doen oprijzen.

We komen verder tot het onder 2°. genoemde doel. Daartoe zijn wederom onderwijzers noodig, die zelf goed hunne taal kunnen gebruiken, die daartoe niet alleen de grammaticale en lexicalische juistheid en nauwkeurigheid betrachten, maar ook in zekere mate vertrouwd zijn met de geheimen, om aan de uitdrukking der gedachten levendigheid, aanschouwelijkheid en bevalligheid bij te zetten. Hier wordt inderdaad een zware eisch aan de onderwijzers gesteld. Goed te leeren schrijven eischt zeer veel tijd en veronderstelt eigenschappen, die men niet in alle onderwijzers verwachten kan. Het gaat veel vlugger en gemakkelijker zich eenige historische en geographische kennis eigen te maken, de beginselen der natuurwetenschappen te doorgronden, of eenige boeken over reken-, stel- en meetkunde door te werken, dan te leeren schrijven, d. w. z. van een gegeven onderwerp de grenzen te bepalen, de onderdeelen te onderscheiden, de gedachten, die dat geheel of de doelen wekken er van af te scheiden, tot klaarheid te brengen, ze vervolgens te rangschikken en er dan een vorm voor te vinden, die juistheid en nauwkeurigheid aan levendigheid en bevalligheid paart. Dit alles vormt een geestelijken arbeid, waarbij het

Sluiten