Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Welnu, die waarheid is inderdaad nog niet voldoende in het taalonderwijs doorgedrongen; verouderde beschouwingen werken nog lang in de schoolboeken na. Maar daarin brengt men geen beterschap, door zich als den eenig wetende op een piedestal te hijschen en in glimlachend medelijden op het gewurmte aan zijn voet neer te blikken. En ik /.al mij maar weer niet door vrees voor zonde tegen den goeden smaak laten weerhouden, door even in herinnering te brengen, hoe ik mij ruim een jaar geleden zelf veroorloofd heb, op dezelfde fout in sommige aesthetische handboeken attent te maken *).

„Wat is de zaak?" schreef ik toen. „Indien eenig onderdeel der poëtiek verouderd is, dan is het de rethoriek en de metriek. Vooral de eerste is nog geheel op het standpunt der scholastiek blijven staan, d. w. z. zij bestaat in den regel uit niets anders dan een zoo compleet mogelijke beschrijving der voorhanden vormen, zonder eenige poging tot causaalverklaring. Laat men toch opmerken, hoe dit de geesten in de war brengt. Een tijd lang hebben wij kunnen vernemen, dat de vorm alles was; de inhoud kwam er niet op aan. Maar nu komt er weer een kentering. Als er geen ziel in een kunstwerk huist, deugt het ook niet, voelen de besten, en het symbolisme van den dag is daarvan een uitvloeisel. Zoo werkt het monistische principe door en formalisme en dualisme, het hechten aan \oimschoonheid alleen, öf aan schoonheid van vorm en inhoud samen, wijken voor het inzicht, dat echte schoonheid slechts in de innige samensmelting van beide bestaat, en er ook tusschen deze twee oorzakelijk verband te ontdekken moet

1) Noord en Zuid, 1894 bl. 139.

Sluiten