Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Alle grieven tegen het Oude Taalonderwijs zijn samen

te vatten aldus:

In dit Onderwijs is de Taal: teeken, pennehaal, krijtkrabbel.

In dit Onderwijs is de Taal iets buiten den Mensch.

In dit Onderwijs zijn Taal en Gedachte twee.

In dit Onderwijs is de Taal een product van de School.

Het Nieuwe Onderwijs is begrepen in deze beginselen: Tnal is klank — wat niet klank is, is géén Taal.

De Taal is iets in den mensch.

De Taal en de Gedachte zijn één — Individu voor Individu zijn iemands Taal en iemands Gedachte één-en-hetzelfde.

De Taal is een product van het Leven — bij ieder van zijn eigen leven".

Het is inderdaad voor de eer der onderwijzers te hopen, dat zij geen uitvoerige toelichting noodig hebben, om de valschheid dezer antithese in te zien. In ieder geval, wij wenschen met dit artikel te sluiten en ik moet mij dus bepalen tot zeer beknopte aanwijzingen.

„Taal is klank." Zeker, wie twijfelt er aan, dat aan den physischen kant der woorden het hoorbeeld ouder is dan het schriftbeeld? Maar daarom gaat het nog niet aan, bet laatste smadelijk over het hoofd te zien. De heer v. d. B. heeft de kleinigheid vergeten, dat Max Müller en Noiré het hoofdzakelijk over de oerschepping hadden. In de evolutie, die de taal heeft doorgemaakt, is het schrift geen geringe factor geweest. Psychophysisch gesproken is de formule voor een woord: vkhs. Als v dan het complex van gewaarwordingen (voorstelling) of het complex van oordeelen (begrip) representeert, dan hebben wij aan den physischen kant niet alleen de klankgewaarwording (/), waar de heer v. d. B. alleen aan denkt, maar ook de bewegingsgewaarwordingen

Sluiten