is toegevoegd aan uw favorieten.

Verspreide opstellen van C. H. den Hertog

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gibt die Laute her, aber der Erwachsene erst weist diesen Lauten ihre Bedeutung an und verleiht ihnen so den Charakter von Sprachlauten. Die Mütter und Ammen, die sich der Lautfahigkeit des Kindes und seiner Vorliebe fiir Lautwiederholungen accommodiren, sind also die eigentlichen Erfinder der Kinderaprache 1)."

Maar het meest afdoende bewijs, dat de heer v. d. B. te vroeg zijn meester ontloopen is, geeft Max Müller zelf aan de hand. Uit de Schoolwereld van Donderdag j.1., die mij onder het schrijven van dit artikel in handen komt, blijkt nu, dat de heer v. d. B. o.a. uit de straks vermelde werken van Noiré en ook uit Max Miiller's The Science of Thought 2) zijn onverteerde wijsheid heeft geput. Welnu, dan is het niet onaardig eens te vernemen, wat de vader der theorie: „Keine Vernunft ohne Sprache, keine Sprache ohne Vernunft" over de manier, waarop een mensch aan zijn taal komt, in dit zijn jongste werk zelf heeft getuigd.

„Wenn wir uns nun selbst die Frage vorlegen", heet het op bl. 250 der Duitsche uitgave, „wie wir zur allgemeinen Idee und dem allgemeinen Ausdruck Mann kommen, so ist die Antwort ziemlich leicht. Wir lernten den Namen als Kinder; wir empfingen ihn fix und feriig, geschaffen haben wir ihn nicht. Etwas wurde uns als Mann bezeichnet, und wir sagten Mann zuerst von einem einzigen Individuum,

1) Wundt II, 617. Ik cursiveer.

2) Op dit werk, onder den titel „Das Denken im Lichte der Sprache" in het Duitsch verschenen, werd in Het Schoolblad van 1892 de aandacht gevestigd. In Noord en Zuid, 1893 afl. 4 gaf ik een vertaling van hetgeen Max Müller in dit boek over de termen Abstract en Concreet zegt. Merkwaardig genoeg maakte toenmaals het tijdschrift voor het Nieuwe Taalonderwijs Taal en Letteren van die vertaling melding met de bijgevoegde aanteekening: „met massa's verouderde taalwetenschappelike noties, vgl. blz. 352/3, 355. B. H."