Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TAAL EN PAEDAGOGIEK.

i.

Wij lazen onlangs in het jongste werk van Max Muller ') de opmerking, dat het voor de philosophie de grootste weldaad zou zijn, wanneer woorden als indruk, gewaarwording, waarneming, aanschouwing, voorstelling, herinnering, begrip, gedachte, kennis, zin, geest, geheugen, verstand, gemoed, enz. enz., eens een tijd lang uit de philosophische geschriften verwijderd, en niet weer gebruikt werden, alvorens de philosophen over hun beteekenis tot klaarheid gekomen waren.

Het middel is wat kras, maar de bedoeling duidelijk. Niets houdt den gang eener wetenschap meer tegen, dan dat zij, die haar beoefenen, het over de beteekenis der gebruikelijke termen oneens zijn. Vandaar ook zooveel noodeloos gehaspel op spraakkunstig gebied. En wat Max Müller omtrent de psychologische terminologie beweert, geldt eveneens voor de termen, hij de pacdagogiek in gebruik. Zoo scherp mogelijk te definiëeren, welke beteekenis aan bepaalde termen te hechten is, wordt dringend noodig, wanneer er in de beoefening van deze vakken eenige vastheid zal komen.

In de psychologie en de paedagogie komt er in dit opzicht nog eene andere moeilijkheid bij dan de bekende, dat ook onder de beoefenaars der wetenschap de menschelijke ijdelheid het laten varen van eigen opvattingen voor betere van

1) Dm Deuken iiu Lichte der üprache, l..eipzig 1S8S.

Sluiten