Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

konzentrieren, lelineu wir ab, da diese Stufen den geeamten kulturgeBcliichtlicben Inhalt nicht erschöpfen, die Auswalil willkürlich ist, die Anlelinung der übrigen Facher gesucht uud kaum durchftthrbar wird, aucli dies° Verfahren dein Wesen der Konzentration widerspricht und geradezu zu einer Diszentration, eineiu Zerreissen der Einzelfacher fiihrt. (Dr. F riek.)

Het slot van dit laatste oordeel behelst reeds eene critiek op de psychologische basis van het stelsel, waaraan ik mij voorstel het volgende artikel te wijden. Wat de deur toedoet, is dat Rein, Pickel en Scheller *), die zich het meest beijverd hebben om Ziller's ideeën voor de praetijk uit te werken, het slechts voor de beide eerste jaren hebben trachten vol te houden en ten slotte tot deze gewichtige verklaring komen:

„Wir sind überzeugt, dass es (das Prinzip) mannigfache Modifieationen in der A usführlichkeit erieiden müsste, und zwar so eingreifende, dass man die algemeine Erklarung für Konzentration in dem Sinne für

Unlerordnung sawtlicher Lehrfücher unter eiiien konzenlrievenden Mittelpunkl nicht feslhalten kann."

Dit is afdoende.

Aangenomen echter, dat de mogelijkheid der practische uitvoering van het uitmuntend bedoelde principe wèl gebleken was, wat zou dit dan nog voor ous openbaar schoolwezen in Nederland baten, waar het onderwijs in de gewijde geschiedenis niet op zijn programma voorkomt? 2) Naar eene andere leerstof te zoeken van even duchtige et hische beteekenis, is ijdel werk. Men heeft haar in Je vaderlandsche historie willen vinden en ook — o toppunt van naïeveteit! — in het onderwijs in den handenarbeid. Wie de beteekenis van

1) Theorie und Praxis dts Volkt>unlerrichi9 1 VIII.

2) Men zou eer verwachten, dat onderwijzers aan de Christelijke scholen het beginsel zouden aangegrepen hebben. Inderdaad hebben in de laatste twee of drie jaren een paar, als ik wij wel herinner, zich laten verschalken. Immers, de beschouwingen van Herbart's paedagogie zijn in het algemeen met hunne wereldbeschouwing in strijd, die boven de „eigen-zedelijke kracht" steeds de noodzakelijkheid der „Goddelijke genade" op den voorgrond steil.

Sluiten