Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de nonnen tegenover de novices vertoonden, was een vijgenblad, dat de schande bedekte van een leven, zooals in geen eerlijk gezelschap der wereld zou en mag toegelaten worden. En wat dien hemelschen vrede aangaat, waarvan men spreekt, zij wonen in geen klooster, gelijk ik al terstond en bij herhaling ondervond.

Het eenige middel om iulke smartelijke overdenkingen tegen te gaan, bestond in het woord van de abdis en de priesters, hierin, dat wij iederen twijfel leerden beschouwen als een doodzonde. Wij mochten zondigen zooveel wij wilden, maar de strafwaardigste en da onvergeeflijkste zonde was de twijfel. Daarom moesten wij dan ook die zonde zonder terughouding biechten en de daarvoor opgelegde boete

geduldig dragen. Dat toch was het eenige middel om den duivel te wederstaan. Zóó leerden wij ons gevoel en geweten verkrachten, als deze ons de vraag voorlegden, of het wel goed en recht was, dat wi:> ons aan het verlangen des priesters onderwierpen.

Er werden geen middelen, welke dan ook, gespaard, om ons vai het zondige van den twijfel te verzekeren en het geloof daarvan ii ons te doen wortelen. Ik wil een dier middelen verhalen. Eens, zoo verzekerde ons een priester in de catechisatie, zag een zekere heer N. N., een welbekend burger van Montreal, toen hij voorbij de hoofdkérk ging, den Satan aan eenige booze geesten, die rondom hem stonden, zijn bevelen geven. De heer N. vreesde zich te laten zien.

Sluiten