Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

W i„ ^ verricht. Genoeg, er was daardoor een groote bedrijvig, wi! hnn ƒ ,1 ÏTV? de treur,g* berichten van verwoestingen, die al cholera aannchtte- de onzekerheid wat er, onaan-

fn £ bescherming van de Heilige Maagd, van ons worden zou, ?g ®, onophoudelijk rondom ons brandende waslichten, prentten wij de gebeurtenis onuitwischbaar in de ziel. Ik voor mii twijfelde weinig aan de onzekerheid, waarin zij verkeerden die onaffeCiwïf wa9,kaar*en brandde"' maar toch maakte lusschenbSn

fk dit MvnJl ?gC aDgSt Z1C V3Ii m'j meeSter' Doch dau beschouwde ik dit gevoel als een groote zonde en als gebrek aan geloof.

maakte bij die gelegenheid kennis met een paar grauwt nonnen die nog al dikwijls in het klooster kwamen om waskaarsen ,«Talen! ik naa geen gelegenheid om met haar over iets anders te spreken da° ,OaVer,k0°P « leTk°°P- Ik werd dus wel met haar gelaat, nieï haar karakter of haar gevoelens bekend. Ik vernam even weinie van het klooster als zij van het onze. g

tn£DS ;vertrouwe1n op den bijstand der Heilige Maagd werd bevestigd, toen wij zagen dat niet één van ons door de cholera werd aangetast

Z£alWL%rkeli* dat, in de Uee malcn> dat de cholera in Montreai woedde, zij niemand van ons aantastte.

1 oen de strijd over de verkiezingen Montreai in oproer zette, hoorden wij dagelijks berichten die ons bekommerden. Errstige bekom-

ZrJJ>lV°ïde lk eCh,tCr ^rSt' tüeD » in a"e deelen van het klooster hm n! i beweging begon te heenchen, en een menigte buskruit b, ons geborgen en onder het toesicht der abdis bewaakt werd. straffen en boelen. Ik heb meermalen van boeten gesproken, waar-

en t^reSleD °,ndefWtrpen- Er ziJ'n er van verschillende soort, fL.hrl u sc,11Jnbaar onbeduidend, door langen duur of on-

SSÏ J? rnallng wer P1» anderen uit haren aard

vrees voor Z°U " .nie' aan onderwerpen, ware het niet uit V®es vo<? wat ergejs of uit het geloof, dat de schuld er waarlük

alle"^ ik°z -' verz°end: Ik zal hier eeuige noemen, want noemde ik ze alle, ik zeu menig kiesch oor en deugdzaam hart ergeren.

"eDJT0Dd U kusseD» dat was 'ets gewoons; zoo ook het knielen

IrwL rAT6."' °m .haie V(3eten te kus9-n- alsmede het knielen op *et dra«en daarvan in schoenen. Dikwijls moesten wij op der rw' °,r- 1 onderaardsche gang kruipen, die naar het klooster .tmi, ® eÊatie loopt. Soms gebiuikten wij onzen maaltijd met een

«eLrdJ iV L ' °f WV kKgCD die sP'jIeD' die ons het meest

2 ' Ik kreeg wel eens knoflook, omdat ik dat zelfs niet

,ii v/n h- m0CL t' pommtgen moesten somtijds paling eten, omdat ij van die visch zulk een alkeer hadden, daar hij zich in de rivier

nlirhï'T T1 lijken voedt- Ook was bet nieis buitengewoons verphcht te woruen, om het waler te drinken waarin de abdis zich de

Sluiten