Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geren, niet vermelden Het is genoeg, als de wereld maar weet dat

word'-H,t h~

Verborgen voor het oog der wereld, hebben zij er zeker niet aai

gedacht, dat ooit een ooggetuige het klooster ontvluchten zou en hunn

rt? i?alnen ope°1,ik aan de wereld bekend maken, maar h<

Wht' Tk hïhDDe ^ derLdu,sternisse aan het licht worden g. bracht. Ik heb van meer dan honderd standplaatsen de priesters ei

l rh nDnh H ?i0SterT^et het sc.handelijkste en meest londige oogmer zich ophoudende. Ik noem slechts de pastoors van St. Charles St Dems, St. Marks, St. Antoine, Chambly, Bertier, St. John enz Ho( aIJ °J?zlen blJ m,JDe ontdekkingen ! Opgesloten in een plaats 7nHr mt?enen'. dat slech,s éé" weg ter octvluchtingleidtdie ! «j ons getuigen en slachtoffers van hunne snoodt dikwijls het hun behaagde, en gedroegen zich soms daarbij vmJnïanTJ l°Zer de d,eren- Die woestelingen! Hunnen naam

al. wSkt a^B1C° k t0t jnS' zonder omwegen, zoowel bij dag als bij nacht. Als zij binnen de muren waren van dezen kerker des

schuU ^ gek.laag en Sekerm de door hen beleedigde on

om h Jh Snr 1let ,0t het 00r der were,d ko" doordringen, om beschermd of gered te worden, beroemden zij zich niet alleen

tocht™ °DtZag k°( s^aarale' °P de voldoening hunner dierlijke hartstochten, maar beleedigden ook nog op een barbaarsche wijze het gevoel van diegenen, die zich in hunne macht bevonden. En daarbij zeiden zij ons — deze dooding des vleesches was Godsdienst en Gode welgevallig Hoe meer zij ons gevoel konden kwetsen, des te meer genoegen hadden zij m hunnen onreinen lust; en hunne ruwste uitspattingen noemden zij een Gode behagend werk. En — die raenschen

lnJ?eDrnj u ^enu0p' 0m t8 getuiSen wie van ons de meeste liefde voor God had 1 Eens vroeg een priester of wij wel, uit liefde voor "°d, ons een naamaalu door de wang durfden steken.

H°rDeDi, d'e ,hCt d<LdeÜ- 0p z'jn voo"tei herhaalden zij het. Het bloed liep haar langs het gelaat en de kleederen.

werden ook daden voorgeslagen en volbracht, die ik niet noemen mag.

De atdis eebood nns Hil?wülc <70 fa k/>TMiAn..n. \r.i_ j__

ü : —_ —-"v— ^ utyiucYcii. veie uaarvan waren nutteloos en ongehoord, andere in den hoogsten graad onkiesch cn ondeugend. Ik kan mij niet begrijpen, hoe iemand ze uitdenken kon. Daaronder waren dingen, erger din de ontblooting van hat gehe , lichaam, en — die moesten dan worden uitgevoerd in tegen woord heid van allen, nonnen en priesters.

De abt van het seminarie kwam eens bij ons en zeide, dat hij v den paus in last had, om diegenen van ons, die de meeste vroomhi bezaten, op te roepan tot het volbrengen van zeker; handeling!

Sluiten