Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schelijk, dat ieder die muziek beoefent, zich een verhoogde of verlaagde compositie in de daarbij behoorende tonen kan voorstellen of in haar eigen noten kan opschrijven.

Iemand moet b.v.b. een lied zingen, waarin als hoogste toon eenige malen a' voorkomt, en dat aldus aanvangt:

Zijn stem reikt slechts tot f' en blijft dus een groote terts beneden den hoogsten toon. Wil hij nu toch zijn lied zingen, dan kan hij den begintoon, de b, een terts lager inzetten en alle tonen hun naam laten behouden; hij zingt dan echter niet op normale toonhoogte.

Beter doet hij dus, den begintoon dadelijk g te noemen, en te zingen alsof er stond:

Kan hij dit niet dadelijk, op 't eerste gezicht, doen, dan zal hij verstandig handelen door de geheele melodie volgens de 2e wijze op te schrijven.

110. Het een of meer tonen hooger of lager overbrengen van een muziekstuk heet transponeeren.

Wijl de toonverhoudingen in een getransponeerde compositie dezelfde zijn als in de oorspronkelijke, — een melodie b.v.b. blijft haar zelfden gang behouden, en klinkt alleen in haar geheel hooger of lager — moeten alle tonen der oorspronkelijke compositie juist evenveel verhoogd of verlaagd in de getransponeerde voorkomen, 't Is daarom noodig, dat ieder, die transponeeren wil, vertrouwd is met de leer en het gebruik der intervallen.

Bovendien is 't wenschelijk, het transponeeren eerst schrif-

Sluiten