Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

158. Van de septime-accoorden is het dominantseptime-accoord het voornaamste. Het bestaat uit den dominant van de toonladder met zijn terts, quint en septime, zooals die in de toonladder voorkomen.

Het dominant-septime-accoord van (1 is dus:

grondt, der toonl. dom. sept.acc.

Evenals de drieklank, kan ook het septaccoord omgekeerd worden, en wel driemaal, omdat er achtereenvolgens <lri< tonen een octaaf hooger kunnen gebracht worden.

Het dominant-septime-accoord van f met zijn 1 omkeeringen is dus:

ie umk. 2« omk. 3® omk.

dom.

grond toon aeptacc.

der toonl.

Tegenover de schrijfwijze in tertsen, de stamaccoorden, noemt men de omkeeringen afgeleide accoorden.

150. Behalve door omkeering, kan men nog op andere wijze de tonen van een accoord verplaatsen.

Houdt men de tonen van een stamaccoord of van zijn omkeering zoo dicht mogelijk bijeen, dan noemt men dit enge ligging of enge harmonie; verwijdert men ze echter van elkander, dan schrijft men ze in wijde ligging of wijde harmonie, ook verspreide harmonie geheeten.

Sluiten