Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de tonen een andere kleur: ze zijn dunner en fijner van klank, en heeten falsettonen.

171. De tonen eener menschelijke stem vormen dus in hoofdzaak 2 verschillende reeksen, elk door een bijzondere werking der stembanden voort te brengen.

Men noemt deze twee reeksen registers, en spreekt dan van

het borstregister, en

het falset register, bij de vrouwenstem meestal hoofdregister genoemd.

De lagere tonen worden met borststem, de hoogere met falset- of hoofdstem gezongen; de middentonen kunnen zoowel met borst- als met falsetstem worden voortgebracht. De plaats, waar het falsetregister moet intreden, omdat de borststem niet dan met inspanning hoogere tonen kan voortbrengen , heet de stembreuk.

Er is misschien geen gebied, waarop de zangspecialiteiten zoover van elkander staan als dat der registers. Terwijl enkelen stoutweg 't bestaan van registers ontkennen, nemen anderen er drie, vier, zelfs vijf aan.

In elk geval echter valt niet weg te redeneeren het feit, dat de stemspleet bij 't zingen tweeërlei hoofdvorm vertoont.

172. Is de luchtstroom — nu toonstroom gewordende stemspleet gepasseerd, dan komt hij in 't resoneerende gedeelte der stemorganen, of — zooals men dit gedeelte ook wel noemt — in 't aanzetstuk, waar de toon, door het meetrillen der veerkrachtige wanden, versterkt en veredeld zal worden, 't Komt er nu op aan, den toonstraal te richten tegen 't veerkrachtigste deel van 't aanzetstuk, opdat hij krachtig teruggekaatst wordt en gemakkelijk den geopenden mond verlaten kan.

Sluiten