Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stellen; waar hijzelf, de heer van Kuyk, in optrad als Max, werkelijk op Multatuli gelijkend naar het uiterlijk, maar heelemaal niets in zijn doen en spreken; de heer Ternooij Apel speelde voor Gaafsuiker en deed dit meesterlijk, naar mijn oordeel. Ik herinner me niet, dat ik den heer Ternooij Apel ooit zoo mooi heb zien spelen.

Inmiddels gaf mevrouw de weduwe Douwes Dekker—Hamminck Schepel de Brieven van Multatuli uit, het eerste deel in '91. Dit lokte een protest uit — neen, vele protesten! —maar o. a. ook één van Multatuli's eenigen zoon, den heer P. J. C. E. Douwes Dekker, toen leeraar in Italië — in Saronno meen ik — thans leeraar aan de Rijks Hoogere Burgerschool te Sappemeer. Dit protest was echter meer gericht tegen mevrouw de weduwe Douwes Dekker, omdat zij brieven uitgaf, die haar volgens zijn oordeel niet toekwamen — brieven van zijne moeder,

baronesse Everdine Huberte van Wijnbergen

dan tegen de daad van het uitgeven zelf, voor zooverre die den naam zijns vaders kwaad kon doen. Reeds veel vroeger had de heer Douwes Dekker, de Kleine Max uit den Havelaar, blijken van weinig vriendschap voor zijn vader ge-

Sluiten