is toegevoegd aan uw favorieten.

Eduard Douwes Dekker

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn. Tegen het Roomsch worden had Dekker geen bezwaar — we komen daar nader op teriig — en wat het ander aanbelangt, daarin zou hij papa zooveel ter wille zijn, als hem maar eenigszins mogelijk was.

Om hem in deze periode volkomen te begrijpen, moeten we onze toevlucht nemen tot veronderstellingen. Het schijnt mij toe, dat er in wat hij zijne „eerste liefde" noemt heelveel redeneering en heelweinig eigenlijke liefde was. Uit Caroline's gepubliceerde brieven valt lichtelijk op te maken, dat zij niet bijzonder ontwikkeld was — Dekker veronderstelt b.v. dat zij een woord als heterogeen niet zal verstaan — wèl schijnt ze gehecht te zijn aan hare kerkleer of aan de kerk, waarin zij streng is opgevoed, maar van wezenlijke zielevroomheid is geen spoor te vinden. Het fragment — brief van hem aan haar — is erg gemoedelijk, wat zwaar op de hand zelfs, maar van hartstochtelijke liefde vind ik er niets in. Onmogelijk acht ik het van hem te gelooven, dat hij ooit zou gemeend hebben eene liefde van Caroline te ontvangen , als waarvan hij droomde. Indien hij ooit van zijne ideale liefde tot Caroline gesproken