Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoodra twee sferen in elkaar wentelen en er gemeenschappelijke levenssextoren komen , loopt alles spaak. Hij schijnt niet te beseffen, dat ééne van beiden lijdt, of beiden — zij hebben hem te dienen en zich zeiven op te offeren voor hem, alleen aan hem zich te wijden. Zij mogen liefhebben op hare manier, hij heeft lief op zijne manier. Zijne persoonlijkheid weet de hartstochten eenigen tijd te heroveren — de vrouwen doen het haast bovenmenschelijke , Tine vooral maar barsten moet het. Dan heet niet hij ontrouw, maar zij.

Wanneer hij tijdelijk al zijne teederheid aan de ééne wijdt, moet de andere zijne gemelijkheid als gevolg daarvan als een blijk van hoogere liefde beschouwen. Zijne bitterheid wil hij dan opgevat hebben als ontevredenheid over zich zeiven — en dit is ook zoo: 't is gewetenswroeging , die den armen zwerver nooit loslaat nooit. '

Meerkerk, Multatuli.

3

Sluiten