Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dan politicus en altijd door meer Amsterdammer dan Nederlander. Omdat hij nogal een goedhartig man was, wil ik wel gelooven, dat hij ook een oogenblik gedacht heeft aan hulp voor Multatuli en leniging van diens ellende; maar dat is toch maar een oogenblik geweest.

Al heel spoedig had hij de overtuiging, dat ,,er met Multatuli geen land te bezeilen was" — en dat diens armoe zijne eigen schuld was.

Max Havelaar werd ten slotte uitgegeven, omdat Douwes Dekker meer naar roem dorstte, dan naar een stil, ambtelijk leven, wat voordeel had kunnen brengen aan vrouw en kinderen, voordeel aan ziel en lichaam. Hij gevoelde het anders en beredeneerde de zaak diensvoleens.

o

Het boek verscheen in het begin van Juni 1860. Toen bevonden Tine en Dekker met de kinderen zich te Brussel, waarheen ze, zij van Brummen en hij van Amsterdam, in het begin van Januari 1860 getrokken waren.

„Dat boek zou hen er bovenop helpen!" — doch het heeft niet zoo mogen zijn. Het deed „eene rilling gaan door het land", zei Fransen van de Putte, maar ook düt was rethoriek, dienstig aan de heerlijke politiek — meer niets.

Meerkerk, Multatuli. 5

■ % • ié / "

hc'

Sluiten