Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar tot oom dreef. Altijd met het heerlijke paradijsleven voor oogen, paradijsleven met een Arabischen tint, toetste hij het gebonden fatsoenleven der menschen in onze maatschappij aan de goddelijke sans-gêne van wetenschappelijk hoog ontwikkelden, die zich zouden kunnen overgeven zonder beperking aan de loutere aandoeningen der ziel, loutere genietingen zonder verzadiging — en de vergelijking viel niet ten voordeele van het fatsoen uit. ,,De roeping van den mensch is mensch te zijn" — als er iets dat mensch-zijn in den weg staat, moet dat vernietigd, ten minste verwijderd worden en niet de mensch vervormd. Het meisje moet vrouw worden, moeder, dat is hare roeping, en zij moet zich geven kunnen aan wien ze liefheeft. Ze kan dat ook, als ze maar moed heeft en hoog denkt en ruim gevoelt. Men maakt haar wijs, dat eerbaarheid eene deugd is en moederzijn schande — d&t is schande. Eerbaarheid ! — ja — maar hare eerbaarheid gaat niet verloren, als ze zich overgeeft aan hare liefde. Die deugd is onecht, zooals alle maatschappelijke deugden : wat godsdienst heet, is godslastering, wat recht heet, is onrecht, vroomheid huichelarij, mild-

Sluiten