Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niets te beduiden", bericht hij Tine. Maar Tine wordt het eindelijk te „kras" — ze wordt jaloersch, ze wenscht 18 jaar te zijn, om hem te binden, — ze wil eindelijk van al die verhalen niets meer weten, het kan „haar niet meer schelen."

Abrahamsz en zijne vrouw worden onkundig gelaten van de ware verhouding tusschen Sietske en Dekker; hij moet oppassen in hun gezelschap „geene ideeën te zaaien", dus hij doet zoo braaf en fatsoenlijk mogelijk, en Sietske „heeft hij in den waan gebracht, dat oom en tante Tine boven een gewoon huwelijk stonden."

Oom en tante bezig ik maar, Sietske noemt hem „Dek", zooals zijne kinderen en alle intimi.

Tine's afkeer van Sietske weet hij te breken, hij weet haar zelfs over te halen tot het schrijven van hartelijke brieven aan hare nicht; maar voortdurend waarschuwt zij hem, toch voorzichtig te zijn, toch aan de gevolgen te denken, toch te beseffen, wat er van hen worden moest,

nu al zonder brood en kleeren, als eens .

Ze durft er niet aan denken: Sietske heeft gezegd , dat zij Dek behoort, naar ziel en lichaam, onvoorwaardelijk. Eindelijk wordt hij ook ang-

Sluiten