Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

papa en de wereld merkten het niet op. Daar kwam Multatuli! De Minnebrieven vooral grepen haar aan en sleepten haar mee in wonderlijke bekoring, als Thugather naar „de overzijde van

f. 11

t meer — — — .

Zij gevoelde het juist zoo, als hij 't beschreef, wat ze er van begreep ten minste. Vooral zijn afkeer van conventie, dat doodstellige in de maatschappij, dat dorre geredeneer over godsdienst, dat enge liefdelooze veroordeelen van ieder, die de conventie verbrak — ze had het nooit durven zeggen, maar zoo dikwijls gedacht. Een schrijver als Dekker, die zichzelven geeft — want dat deed hij! al lazen de menschen niet goed! — vindt altijd aanhang, omdat hij zegt, wat door vele tijdgenooten wordt gevoeld: door hem spraken velen. Zij noemde hem groot! — Aan antwoord van hem dacht ze niet, ze durfde er ten minste niet op hopen. Er waren er zooveel, die hem schreven.

In zijne brieven is de mensch doorgaans ook de auteur; in zijne werken tracht de mensch zich gewoonlijk te vermommen. In zeker opzicht dus is de uitgave der brieven te loven.

Na maanden wachtens komt er antwoord. Hij

Sluiten