Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hem. — Hij verzet zich, maar moet eindigen met te berusten, al kost dit nog zoo'n moeite. Zij zendt haar portret — „als meisje, dat hij liefheeft, geeft hij haar op. Als kind van Insulinde geloof ik u niet te mogen opgeven." — „De naam Insulinde representeert voortaan mijn algemeen streven, als Nazareth het Christus-idee."

Mimi heeft toegegeven aan haar plichtsgevoel en wil hem niet meer ontmoeten noch schrijven. Dekker is naar Brussel gegaan — omdat zij hem „afgezegd" heeft. Charlotte de Graaff geeft hem haar geld en dan keert hij naar Holland terug om aan zijne Ideën te gaan werken. Heel spoedig al drijft hem zijn hart naar Den Haag; hij neemt zijn intrek bij Hotz. Mimi schijnt te meenen, dat ze hem nu wel weer eens schrijven kan en ontmoeten. Ze gevoelt zich volstrekt niet ongelukkig; ze vindt het prettig haar plicht te doen. Ze wil hem liefhebben, zeker, zooals vroeger, hem den grooten man — niet anders, niet meer.

Maar dat kan hij niet verdragen. Dan zal zij de familie Hotz vermijden. Dit doet ze wel niet strikt, maar ze tracht het toch te doen. Totdat haar vader achter Dekker's verblijf komt

Sluiten