Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vrijheid gekleurd? Is Tine uit zijne werken wel de Tine?" — en op mijne eerste vraag ontving ik een knikje met een goedig lachje tot antwoord, en op mijne tweede hetzelfde met een hoofdschudden. In hare eigen woning te Brussel, waar soms drie of vier „vereersters" te gelijk resideerden, zijn haar meer dan eens vreeselijke dingen gezegd; men zag er b.v niet tegen op, haar toe te voegen: „Jou huwelijkscontract beduidt niets, wij zijn net zoo goed Deks vrouwen —." Dat was eene stem uit de lijfwacht, het „legioen, dat straks zou geordend worden."

Tine zweeg. Nu zou men kunnen meenen, dat zij in beginsel de „veelwijverij" goedkeurde en dan zou er voor haar zwijgen en verdragen geene bijzondere zielskracht zijn noodig geweest, hoogstens had zij dan wat oostersche jaloezie te overwinnen gehad en te denken , dat zij niet langer de favorita onder de sultanen was; maar zij keurde in beginsel de polygamie niet goed. Toch heeft ze in alles berust en in zijne liefde

geloofd tot — het einde? Als ze over

Dek sprak, bleef er liefde in hare stem tot het einde, ja — maar ze was op het laatst van haar

Sluiten