Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beseffen, qu'il avait bien mérité de la patrie, en daarvoor zijne vrouw en kinderen voor gebrek te vrijwaren. Wat hij dan ook naar vermogen gedaan heeft, van '66—'69.

Mevrouw Omboni had echter Tine niet over laten komen, om haar bij zich in huis te nemen. Ze had geschreven: ,,Nous n'offrons que simplement le moyen de sortir de la misère et de te gagner honnêtement une vie paisible et pour Nonni une bonne éducation." — Zoo werd Everdine Huberte baronesse van Wijnbergen, mevrouw E. Douwes Dekker, juffrouw van gezelschap bij zekere mademoiselle Mertens, maintenée van den Prefect van Milaan. Ook de kleine Nonni was daar aan huis. Dekker verweet haar dit later — zooals ik al zei, en was vooral boos op mevrouw Omboni. — Uit zijne brieven in die dagen: Multatuli—Busken Huet, iste deel, spreekt een toon van zelfverwijt ook. Hij gevoelt zich diep ongelukkig; liever dan dat nog had hij gezien, dat zij bezweken ware in Holland. Dan had hij zich staande kunnen houden uit verontwaardiging op de „ellendige kliek", die hem vervolgde — nu was hij ook verontwaardigd en wist niet op wien zijne verbolgenheid

Sluiten