Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mémoires schrijf ik niet, voor Publiek niet! Ik wil 't gedragen leed niet blootstellen aan 't filisterig „mooi", waarmee Nederlandsche lezers gewoon zijn zich te vermeien in de smart — van 'n ander. Doch waar het te-pas komt eenof-ander aan te halen ter toelichting van de omstandigheden , die ik goedvind te openbaren , zal ik dit doen. Ik heb gezegd, dat ik niets beneden mij stelde. Het kan dienen om m'n hoogmoed beter te doen begrijpen, en dus te billijken.

Ik was te Brussel, en vernam, dat er 'n klerk noodig was bij 't Fransche Konsulaat te Nangasaki. M'n gezin leed gebrek. Tot m'n groote vreugde bleek er, dat men voor deze betrekking iemand zocht, die hollandsch verstond. Met zeer veel moeite verschafte ik mij 't noodige geld om naar den Haag te reizen, en wendde mij tot — — — Duymaer van Twist! M'n gezin leed gebrek. Ik verzocht hem mij aan te bevelen bij den Franschen gezant. M'n gezin leed gebrek. Hij maakte eenige zwarigheid : „omdat hij den Franschen gezant niet kende", naar-i zeide, doch eindelijk beloofde hij werk te zullen maken van m'n verzoek. Ik wachtte!

Sluiten