Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eigen jeugdige dwaasheden herinnerend, dat hij met Dekker niet voor den dag kon komen.

Zoodra de familie, de van Heeckerens, van der Huchts, Kerckhovens etc. op de proppen komen met hunne familiegeheimen en Dekker's intieme leven op ieders tong brengen, trekt van Lennep bakzeil: hij wou zich om den dood niet compromitteeren voor wat literatuur van een ander. Misschien had hij. een voorgevoel van wat Klaasje Zevenster hem berokkenen zou en die ellendige Busken Huet! —

Dekkers hart was ook niet vervuld geweest van die arme Javanen , toen hij zijn boek schreef. Daarmee heb ik volstrekt niet gezegd, dat Saïdjah's verhaal leugen is; ook niet, dat hij geen medelijden heeft gehad met de arme geknevelde Bantammers; evenmin, dat hij geen recht wilde — maar alleen dit: niet hulp voor die armen daarginds was de impuls, welke hem tot handelen dreef.

Maar het leed der bruine broeders kon een motief worden voor zijne zaak. En zoodra hij dit begreep, ging hij aan het schrijven en schreef in weinig tijds zijn Havelaar, ongetwijfeld zijn meesterstuk en het meesterstuk der

Sluiten