Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en den oorlog voort te zetten na de gevangenneming van Keizer Napoleon III bij Sedan, ofschoon hun koning Wilhelm uitdrukkelijk bij het aangaan van den oorlog verklaard had niet tegen het Fransche volk, maar tegen den Franschen keizer te vechten. Zelf nam hij het geweer op den schouder en sloot hij zich vrijwillig aan bij de Nationale Garde.

In verzet kwam hij tegen de regeering van Thiers, wier streven blijkbaar was de Orleansen terug te brengen op den troon van Frankrijk en die bezig was verraad te plegen jegens de republiek. De Kommune belette dit. Reclus was het alweer die partij voor haar koos. Bij den eersten uitval onder Gustave Flourens werd hij gevangen genomen en was hij dus van het tooneel af. Veroordeeld tot deportatie zag hij in 1872, vooral op aandrang van vele buitenlandsche geleerden, zijn straf veranderd in ballingschap.

Toen indertijd een proces begonnen werd te Lyon legen zijn vriend Kropotkine en anderen wegens deelneming aan een verboden vereeniging, de Internationale, toen keerde hij uit de verbanning naar Frankrijk terug om zich ter beschikking te stellen van de Justitie, maar deze zag er van af de vervolging ook tot hem uit te strekken.

Wat Reclus was, dat was hij geheel. Anarchist met hart en ziel ging hij bij velen door voor een goedigen dweeper en menigmalen zei men: ja, als alle anarchisten waren zooals Elisée Reclus, dan was het wat anders. En zeker het zou een man zoo zacht van wezen hard

Sluiten