is toegevoegd aan uw favorieten.

Evolutie, revolutie en het anarchistisch ideaal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meer duren kon en hij zelf had het voorgevoel dat zijn einde niet lang meer kon uitblijven.

Dat bleek ook uit een brief van hem over het AntiMilitaristisch kongres, dat ten vorigen jare gehouden is te Amsterdam. Hij betuigde mij zijn volledige sympathie met ons streven en ofschoon hij zelf graag had meegegewerkt, verontschuldigde hij zich met een verwijzing naar zijn froogen leeftijd. Hij had zich tot taak gesteld de laatste hand te leggen aan dat werk, dat hij graag voltooid zou zien vóór zijn dood, die nu wel niet lang meer zou uitblijven.

Op 4 Juli stierf hij ten huize van een zijner geestverwanten in het dorpje Thourout in Vlaanderen, en op 6 Juli heel m de vroegte werd hij ten grave gebracht alleen door zijn neef Paul Reclus, den zoon van Elie, met wien hij zich nauw verwant gevoelde, op het kerkhof te Ixelles bij Brussel, waar ook zijn veel geliefde broeder rust. Hij, de eenvoudige man bij uitnemendheid, wilde van zijn begrafenis geen vertooning maken. Hij wist hoe nergens meer gehuicheld wordt dan juist bij een begrafenis en misschien vreezende dat hij na zijn dood in fraaie woorden geprezen zou worden door menschen, die hem gedurende het leven vijandig waren en van wier loftuiting hij het minst gediend was, gaf hij als zijn uitdrukkelijken wil te kennen in alle stilte begraven te worden.

In de rij der edele anarchisten staat ongetwijfeld Elisée Reclus vooraan. Ten nauwste is zijn naam verbonden aan Peter Kropfltkine, evenals die van Liebknecht aan Bebel.