is toegevoegd aan uw favorieten.

Evolutie, revolutie en het anarchistisch ideaal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bleef zuiver theoretisch: het recht van het privaat- \ eigendom dat men terzelfder tijd proklameerde, maakte het denkbeeldig. Een nieuwe klasse van begeerige, geestdriftige genieters ging aan het plunderen, de bourgeoisie nam de verbruikte reeds skeptische en pessimistische plaats van den ouden adel in en ce nieuw-gekomenen spreidden een ijver en een wetenschap ten toon, die de oude regeerende klassen nooit gehad hadden, om hen die niets bezitten te exploiteeren. In naam der vrijheid, gelijkheid en broederschap werden al die snoodheden bedreven. On de wereld vrij te maken sleepte Napoleon een mill'.oen worgers achter zich mede; om het geluk van hun respektieve dierbare vaderlanden aanvaardden de kapitalisten groote grondeigendommen, bovendien groote fabrieken, vestigden machtige monopolies die de vroegere slavernij in een nieuwen vorm herstelden.

Zoo hadden de revoluties altijd een dubbele uitwerking; men kan zeggen, dat de geschiedenis in alle opzichten haar goede en haar keerzijde had en zij die niet willen spelen met woorden moeten met aandachtige kritiek bestudeeren en met zorg ondervragen de mannen die beweren onze zaak te zijn toegedaan. Het is niet genoeg om te roepen: Revolutie! Revolutie! om dadelijk achter hem te gaan loopen die ons weet mee te slepen. Ongetwijfeld is het natuurlijk dat de onwetende zijn instinkt volgt: de woedende stier werpt zich op een rooden lap en het altijd onderdrukte volk werpt zich in woede op den eersten dien men het aanwijst. Een revolutie, welke ook, heeft altijd wat goeds als zij plaats heeft tegen een baas of tegen een stelsel van onderdrukking.