Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Stoïcijn Marcus Aurelius, op een Olympus of een Parnassus in karton of enkel op een akademischen leunstoel, ons wetten zullen dikteeren, roemende op een hoogere kennis der eeuwige wetten. Het is zeker dat er onder de lieden die in de hoogte priesters spelen, zijn die op behoorlijke wijzen het Chineesch kunnen vertalen, de kloosterboeken uit den tijd der Merovingers kunnen lezen of het verteringsorgaan der vlooien kunnen ontleden, maar wij hebben vrienden die hetzelfde kunnen doen en daarom niet beweren, het recht te hebben om over ons te bevelen. Overigens de bewondering die wij gevoelen voor die groote mannen belet ons niet om in alle vrijheid de woorden te bespreken, die zij ons willen toespreken uit hun hemel. Wij aanvaarden geen afgekondigde waarheid; wij maken haar tot de onze eerst door studie en door diskussie en wij leeren de dwaling verwerpen, al was zij duizendmaal geëikt en gebreveteerd.

Hoe dikwijls heeft niet het onwetende volk moeten erkennen dat zijn wijze opvoeders geen andere wetenschap hadden te onderwijzen dan die om vreedzaam en vroolijk te gaan naar het abattoir, evenals het rund dat men feestelijk optooit met guirlandes van

verguld papier.

Men heeft dikwijls China aangehaald als voorbeeld en professoren vol diploma's hebben ons beleefd de voordeelen doen kennen die een regeering zou aanbieden, samengesteld uit Mandarijnen zooals zij. Schrijvers, letterkundigen zooals Honoré de Balzac en Gustave Flaubert, om slechts dooden aan te halen, hebben gelijkelijk ten bate van de mannen van genie, d.w.z. voor hun voordeel, de politieke leiding der maatschappij opgeëischt. Het woord „regeering van

Sluiten