is toegevoegd aan uw favorieten.

Evolutie, revolutie en het anarchistisch ideaal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar te steunen op een heel toestel van wiskunstigen schijn: de bevolking, zei hij, verdubbelde zich onder normale omstandigheden in 25 jaren, terwijl de bestaansmiddelen veel minder snel aanwiesen, en aldus werd een jaarlijksche opruiming van overbodige personen noodzakelijk. Wat moet men dus volgens Malthus en zijn leerlingen doen om te vermijden dat de menschheid niet door de armoede, den honger en de pest geregeld wordt bezocht? Men zou van de armen kunnen eischen dat zij edelmoedig de aarde zouden bevrijden van hun tegenwoordigheid, dat zij zich ten offer zouden brengen aan de „heilige staathuishoudkunde," maar men raadt hun tenminste om zich te berooven van de vreugde van het gezin: geen vrouwen, geen kinderen! Zoo verstaat men die „zedelijke beperking," die men den verstandigen arbeiders aanraadt in acht te willen nemen. Een talrijke nakomeli ngschap moet als een weelde beschouwd worden, bewaard voor enkele door rijkdom begunstigden — zietdaar de ware staathuishoudkundige moraal.

Maar als de armen ondanks de bestraffingen der hoogleeraren onbedachtzaam blijven en niet de preventieve middelen willen gebruiken tegen den aanwas der bevolking, dan belast de natuur er zich mede om het overdadige weg te nemen. En deze opruiming geschiedt in onze zieke maatschappij op veel uitgebreider schaal dan de somberste pessimisten het zich voorstellen. Geen duizenden maar millioenen eischt de god van Malthus jaarlijks. Het is gemakkelijk bij benadering het aantal te berekenen van hen die het ekonomisch noodlot ter dood heeft veroordeeld sinds den dag, waarop de steile theoloog