Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in de kuilen van Père Lachaise. In Nieuw Kaledonië bij de tegenvoeters waren zij opgesloten, die hij hoopte dat de laatste machtelooze staaltjes waren der voormalige socialisten. Na Thiers haastten zijn goede Europeesche vrienden zich om zijn woorden te herhalen en van alle zijden werd het een triomflied. Wat de Duitsche socialisten betreft, had men niet om hen te bewaken den meester der meesters, den man op wiens fronsen der wenkbrauwen heel Europa beefde? En de Nihilisten in Rusland? Wat waren die ellendelingen? Zonderlinge monsters, wilden, voortgekomen uit de Hunnen en Baschkirs, in wie de menschen der beschaafde wereld in het Westen slechts proeven voor de natuurlijke historie hadden te zien.

Helaas! Men begrijpt gemakkelijk dat een somber stilzwijgen ontstaat als „de orde heerscht te Warschau" en elders. Op den dag eener slachting zijn er weinig menschen die zich blootstellen aan de kogels. Als een woord, een gebaar gestraft worden met de gevangenis, dan zijn de menschen die den moed hebben zich aan 't gevaar bloot te stellen dun gezaaid. Zij, die stil de rol van martelaren voor een zaak, wier triomf nog veraf of zelfs twijfelachtig is, aanvaarden, zijn zeldzaam. Elkeen bezit niet de heldhaftigheid van die Russische Nihilisten die bladen drukten in het hol zelf van hun vijanden en die ze aanplakten op de muren tusschen twee schildwachten in. Men moet zelf wel vol toewijding zijn om het recht te hebben hen hard le vallen die zich geen socialist durven verklaren, als hun werk, d.w.z. het leven van hen die zij beminnen, afhangt van hun stilzwijgen. Maar als alle onderdrukten niet het temperament hebben van helden, niettemin gevoelen zij er het

Sluiten