Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

initiatief beletten dat het vervalt in den ouden sleur. Aan die voortdurenden gedeeltelijken teruggang der voldane en uitgeworpen klassen heeft de nieuwe maatschappij het te danken dat zij niet verstikt is.

Een andere waarborg voor den vooruitgang in de revolutionaire gedachte wordt ons verschaft door de onverdraagzaamheid der macht waar de overblijfselen van den verleden tijd op elkaar botsen. De officiëele taal onzer politieke maatschappijen, waar alles dooreengemengd is zonder eenige orde, is zoo onlogisch en in tegenspraak dat zij spreekt van de „onverjaarbare publieke vrijheden" en van de „heilige rechten van een sterken staat." Evenzoo omvat de wettelijke werking van het administratief organisme het bestaan van burgemeesters die tegelijkertijd handelen als lasthebbers van een vrij volk bij de regeering en bevelen overbrengen van de regeering aan de onderworpen gemeenten. Er is geen eenheid, geen gezond verstand in den grooten chaos waar de opvattingen, de wetten, de zeden van honderd volkeren en tienduizend jaren elkander kruisen evenals aan den oever der zee steenen die van zooveel bergen vielen, aangebracht door zooveel rivieren, aangerold door zooveel golven. Van logisch standpunt bezien biedt de tegenwoordige staat zoo'n beeld van verwarring aan dat zijn meest belanghebbende verdedigers er van afzien hem te rechtvaardigen.

Daar de tegenwoordige werking van den staat in de eerste plaats bestaat in de verdediging van de belangen der eigenaars, van de „rechten van het kapitaal," zou het voor den ekonoom noodzakelijk zijn om eenige zegevierende argumenten, eenige wonderbare leugens tot zijn beschikking te hebben

Sluiten