Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het heeten dat de overwonnenen met geestdrift het monument van oude zegepralen omverhaalden, niet om lafhartig hen te vleien die op hun beurt overwonnen, maar om getuigenis af te leggen van hun broederlijk sympathie voor broeders die men tegen hen geleid had en van hun gevoelens van afschuw jegens meesters en koningen die hun onderdanen van tijd tot tijd naar de slachtbank brachten. Voor hen die zich buiten de kleinzielige partijtwisten weten te plaatsen en den gang der geschiedenis te beschouwen van een hooger standpunt, is er in deze eeuw geen teeken des tijds van meer indrukwekkende beteekenis dan de omverhaling van de keizerlijke zuil op een bed van mest!

Men heeft haar sinds dien tijd hersteld, evenals men het na den dood van Karei I en Lodewijk XVI deed met de koninkrijken Engeland en Frankrijk, maar men weet wat restauraties waard zijn; men kan de gaten wel stoppen maar de werking van den grond zal niet nalaten ze weer te openen: men kan de gebouwen op nieuw neerzetten, maar men kan niet het eerste geloof dat ze had opgebouwd, op nieuw geboren doen worden. Het verleden is niet te restaureeren en de toekomst is niet te vermijden. Het is waar dat een heel samenstel van wetten de Internationale verbiedt. In Italië noemt men haar een „vereeniging van Misdadigers" en in Frankrijk vaardigde men tegen haar de misdadigerswetten uit. Men straft er de leden met gevangenis en bagno. In Portugal is het noemen van den naam een misdaad, die zwaar gestraft wordt. Ellendige voorzorgen! Onder welken naam men haar vermomme, de Internationale der arbeiders bestaat niettemin en ontwikkelt

Sluiten