is toegevoegd aan uw favorieten.

Evolutie, revolutie en het anarchistisch ideaal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich steeds machtiger en meer solidair. Het is zelfs een zonderlinge speling van het lot om ons te wijzen hoe deze ministers en magistraatspersonen, deze wetgevers en hun medeplichtigen wezens zijn bereid om zichzelven te bedriegen en hoe zij zich verwarren in hun eigen wetten. Hun wapenen hebben ter nauwernood dienst gedaan, of zij missen geheel verstompt reeds hun scherpte. Zij verbieden de Internationale, maar wat zij niet kunnen verbieden, dat is de natuurlijke en spontane overeenstemming van alle werklieden die denken, dat is het gevoel van solidariteit dat hen steeds meer vereenigt, dat is hun steeds inniger bondgenootschap tegen de parasieten van de verschillende naties en klassen. Deze wetten dienen slechts om de majestueuse en hoogwaardige personen die ze uitvaardigen, belachelijk te maken. Arme dwazen, die de zee willen gebieden terug te gaan!

Het is waar dat de wapens waarvan de arbeiders zich in hun strijd bedienen voor hun eischen, belachelijk kunnen schijnen en meestentijds zijn zij het ook; als zij zich te beklagen hebben over eenig schreeuwend onrecht, als zij willen getuigen van hun solidariteitsgeest met een beleedigd kameraad of als zij een hooger loon of korter werkdag eischen, dan dreigen zij de patroons met de armen kruiselings over elkaar; evenals de Plebejers van de republiek Rome verlaten zij het werk dat zij gewoon zijn te verrichten en trekken zich terug op hun Mont Aventynschen heuvel. Men brengt hen echter niet meer tot hun werk terug door hun fabeltjes te vertellen van de Maag en de andere leden des lichaams, ofschoon weldenkende bladen ons die verdediging in verschillende vormen opdisschen, maar men omringt hen met troepen, met geladen geweren, de gevelde bajonet