is toegevoegd aan uw favorieten.

Evolutie, revolutie en het anarchistisch ideaal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bouw, van de wetenschap, van de kunst en van het genot. De wetenschappelijke praktijk van wederkeerig hulpbetoon verspreidt zich en wordt gemakkelijk: er blijft niet meer over dan er zijn ware beteekenis en zedelijkheid aan te geven, door al die ruiling van diensten te vereenvoudigen, door alleen een statistiek van voortbrengselen en verbruik te stellen in de plaats van al die groote debet- en creditboeken, die onnut worden.

En deze diepgaande revolutie is niet alleen op weg vervuld te worden, zij verwerkelijkt zich hier en daar. Het zou onnut zijn de pogingen te signaleeren die ons toeschijnen het meest te naderen tot ons ideaal, want hun kansen van welslagen kunnen slechts stijgen als het stilzwijgen voortgaat ze te beschermen, als het middel der reklame hun bescheiden begin niet verstoort. Herinneren wij ons de geschiedenis van de kleine vereeniging van vrienden die zich groepeerden onder den naam van „Kommune van Montreuil." Schilders, meubelmakers, tuinlieden, huishoudsters, onderwijzeressen hadden zich in 't hoofd gezet om voor elkander te werken zonder een kashouder als tusschenpersoon en zonder raad te vragen aan den ontvanger of den notaris. Hij die stoelen of tafels noodig had nam ze bij den vriend die ze maakte; hij, wiens huis niet meer zindelijk was, waarschuwde een kameraad, die morgen zijn kwast en zijn verfpot meebracht. Als het mooi weer was, tooide men zich met net linnen dat door de burgeressen was gestreken, dan ging men wandelen en versche groenten plukken bij den kameraad tuinman en dagelijks leerden de . kinderen lezen bij de onderwijzeres. Dat ging al te mooi! Zoo n schandaal moest ophouden. Gelukkig