Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En hij was een eenvoudig man. Hoe haatte hij de frase! Hoe smakelijk — en ook wel smadelijk — kon hij lachen om de aanstellerij, den humbug, waaraan do goe-gemeente zich altijd weer vergaapt. Wat hij sprak of schreef of deed was echt. Hij was zichzelf en gaf zichzelf, eenvoudig, waar : eene persoonlijkheid! Daarmede houdt verband zijne bouw; de trouw aan eclitgenoote en kinderen die hem zoo na lagen aan het hart; de trouw waarmede hij zijn werk deed, hot nooit gecontroleerde en daarom voor zwakke karakters zoo gevaarlijke werk eens predikants; de trouw aan menschen en 'dingen aan welke hij zich gaf en die zijn boezemvriend ü. Kossen in een hartelijk gedachteniswoord in den Zondagsbode van 28 October 190(5 naar waarheid heeft gehuldigd. Hij heeft, heet hot daar, „altijd meer in de diepte dan in de breedte gewerkt". Ja, dat heeft hij, totdat hij niet meer kon

O '

en hij is heengegaan

Waarom ik deze preeken van onzen vriend, waarvan enkele reeds in „Onze godsdienstprediking" gedrukt zijn, in het licht geef?

Allereerst tot zijne gedachtenis !

Deze preeken zijn niet ongemeen rijk aan fijne, zielkundige opmerkingen, zooals de preeken van Jo de Vries. Zij treffen niet door sierlijke stijl en woordenkeus, zooals de preeken van Groenewegen. Maar ze zijn wel doordacht, helder, vroom — en boven alles zijn ze echt: zoo heeft Sybolts gepredikt. Zoo leeft hij voort in de herinnering van wie hem 1 lebben mogen hooren. Zoo moge hij na zijn heengaan nog

Sluiten