Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wij tot een kennis kunnen komen, die ons loven verrijkt en ons geluk bevordert. Het loven is een daad. Overal rondom ons is werk te verrichten, is liefde te go ven, is een akker om goed zaad in te strooien, is oogst om te worden binnengehaald ; alom is de gelegenheid om ons talent dienstbaar te maken aan anderer heil; ook op ons wordt gerekend, ook wij kunnen zoowel een engel als een duivel zijn voor onze naasten. Dat alles behoort tot de rgeopenbaaide dingen", dat alles staat volkomen vast en is geheel onafhankelijk van tal van vragen, waarop wij geen antwoord ontvangen. Als wij maar vast eens begonnen met te doen, den grooten akker der wereld maar betraden met de spade in de vuist, den grooten schat van goedheid en liefde, waarover ook wij beschikken, maar eens begonnen te geven aan hen, die vlak naast ons staan in het leven, te beginnen met de eigen

huisgenooten!

Ik geloof, dat er dan een verrassend licht op zou gaan over menig peinzer en droomer, over menig egoïst die op weg is een pessimist te worden. Hoevelen zou het niet gaan als Saul, die uitging om ezelinnen te zoeken en een koninkrijk vond ! Zoodra een mensch zijn leven nuttig en vruchtbaar maakt, wordt hem het bestaan schoon en waardevol. Wie niet liefheeft, kent God niet, zegt Johannes. Wij twijfelen daarom zoo vaak aan Gods liefde, omdat het ons zelf daaraan mangelt. —

Langs den weg der ervaring is zooveel kennis te vergaderen. Er is veel geredeneerd over het geweten, zijn oorsprong en de waarde zijner uitspraken . . . doch door trouw te gehoorzamen aan wat ons ge-

Sluiten