Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

liefde kent, heeft vertrouwen e;i kracht tot blijmoedige berusting. Dat maakt het berouw innig en diep, maar deelt ons ook mede de zaligheid der vergeving; dat stemt ons tot dankbaarheid voor alles wat wij „om niet" ontvingen, dat dringt ons tot werken zoo lang het voor ons dag is.

Zóó stond, stel ik mij voor, eenmaal in het midden zijns volks de Christus en zóó staat hij nog heden en noodigt ons: „komt tot mij en ik zal rust geven voor uwe zielen."

In plaats van de wet der schriftgeleerden, de wet van een streng en hardvochtig Meester, bood hij de irenade van den liefdevollen Vader; voor het dof en willoos bukken onder het blinde Noodlot, bracht hij het bergenverzettend vertrouwen, dat sterk maakt en blij; voor de sombere en droefgeestige beschouwing van het leven, predikte hij de hoop en de blijdschap van de kinderen Gods. En dat alles door te verkondigen het geloof in de Liefde als het hoogste beginsel der schepping, als de zaligmakende kracht in den menscli, te prediken de blijde boodschap van God, die de Hemelsche Vader is. En zoo kon hij spreken, die zelf zulke liefde bezat en zulke zelfverloochening, in ongekende mate. Voor ons gewone mensclien blijft het wellicht altijd ten deele een mysterie, dat God liefde is; wie onzer zou het ook kunnen, zou het durven zeggen: ,,Ik en de Vader zijn één1', en „wie mij ziet, ziet den Vader?"—

Wat hij beloofde aan anderen, toonde hij zelf te bezitten. Zijne zielrust werd niet verstoord door al

Sluiten