Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hebben zij zooveel gezorgd, gestreden en geleden om en voor en door de kinderen, dat dezen al zeer gewichtige redenen moeten hebben voor het niet-eeren

van hunne ouders.

De naam Vader en Moeder zal ook steeds meer indruk op ons maken dan elke andere naam en de gedachten en aandoeningen, die deze namen bij ons wakker roepen, zijn van oene andere soort en afkomstig uit eene gansch andere sfeer van ons zieleleven dan alle andere gedachten en gevoelens: hier staan wij

op heiligen grond.

Ouderliefde immers is niet te beschrijven : zij is het hoogste en edelste gevoel, dat er bestaat. Toen Jezus een naam wilde geven aan Hem, wiens wezen door geen enkelen mensclielijken naam ten volle kan worden uitgedrukt, aan de verhevene en reine Liefde, welke hij in zijn leven had ervaren; toen hij in beeld bracht wie God voor hem was, toen sprak hij van zijnen hemelschen Vader. En die naam is gebleven, omdat hij het hoogste uitdrukt, wat het menschelijk

"emoed bezit, waarnaar de behoefte van eene menrt 7

schenziel uitgaat.

Het alleredelste en reinste, dat er in een mensch

is, komt aan het licht, zoodra hij of zij Vader of

Moeder wordt. Dan blijkt het, dat de eisch van liet

evangelie : zelfverloochening, dienende liefde, eigenlijk

gegrepen is uit het wezen der menschelijke natuur,

want de mensch is dan eerst gelukkig, wanneer hij zoo

leeft, d. i. in overeenstemming met de hem van God

geschonken natuur.

Eerbied voor vader en moeder derhalve een plicht tegenover God — zeker, maar . .. er is hier een „maar".

Sluiten