Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kinderen bederft (lieeft iemand nog nooit het beteekenisvolle „bederven" goed begrepen?) — die liefde is geen liefde, maar in den grond een vorm van zelfzucht: gemakzucht geheeten. Do gevolgen blijven dan op den duur ook niet uit.

Als zulke bedorven kinderen later met het werkelijke leven in aanraking komen en daarin geen geluk vinden, omdat zij nooit leerden ontberen of hunne wenschen te beperken en geen vriendschap kunnen genieten, omdat zij de gaven missen zich te kunnen schikken en omdat zij' een boos humeur krijgen bij de minste teleurstelling, waardoor zij allen van zich stooten als zulke bedorven kinderen later zichzelven en hunne opvoeding leeren kennen en beoordeelen': zullen zij dan niet het recht hebben hun ouders te verwijten: „gij liebt geen eerbied gehad voor mijne hulpeloosheid, die voor zichzelve immers niet kiezen kon en zich verlaten moest op uwe liefdevolle leiding; gij, die mij hadt moeten vormen voor het leven, hebt er mij ongeschikt voor gemaakt door uwe zondige zwakheid, die gij liefde noemdet ?

Het kind heeft recht op den eerbied zijner ouders, ook om der wille van zijn onschuld. Elk recht gestemd gemoed houdt van kinderen om hun eenvoud en oprechtheid en 't is ontroerend een kind aan te zien en dan te bedenken, dat er nog geen vlekken kleven op dat zieltje, dat het nog voor niemand de oogen heeft neer te slaan, dat het zich in stilte nog geen onedele of onreine gedachten heeft te verwijten! Hoe lang zal dat duren? Wie zal de eerste booze gedachte wekken in dat hart, wie zal door een twijfelachtig reine handeling, door een gesprek vol onreine toespe-

Sluiten